Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2014 21:29

Fu Manchu – Gigantoid (At The Dojo Records, 2014)

Written by 

Οι Fu Manchu αποτελούν μαζί με τους Kyuss, τους Monster Magnet και τους Clutch την «αγία τετράδα» του heavy rock. Ξεκίνησαν όλοι τους σχεδόν μαζί στην εκπνοή της δεκαετίας του ’80 και συνεχίζουν να κυριαρχούν ακόμα (οι Kyuss πλέον ως Vista Chino) στο συγκεκριμένο μουσικό χώρο. Όσο κι αν προσπαθούν, όσο κι αν καυχιούνται τα νέα συγκροτήματα, όχι μόνο δεν έχουν καταφέρει να φτάσουν στο ύψος τους αλλά ούτε καν να τους πλησιάσουν.

Ο πρόλογος σκοπό είχε να αναδείξει το πόσο σημαντικό γεγονός αποτελεί για το heavy rock η κυκλοφορία νέου υλικού, από οποιαδήποτε από τις τέσσερις συγκεκριμένες μπάντες. Πόσο μάλλον, όταν στην περίπτωση των Fu Manchu έχει μεσολαβήσει μισή δεκαετία από το τελευταίο άλμπουμ τους (το Signs Of Infinite Power του 2009).

Η επιστροφή τους λοιπόν, πραγματοποιείται με το Gigantoid,το οποίο κυκλοφορεί από τη δική τους At The Dojo Records. Για την έναρξη του, επέλεξαν το Dimension Shifter, ένα δυναμικό κομμάτι στο αναγνωρίσιμο ύφος τους, το οποίο μετά τη μέση παίρνει μια ψυχεδελική τροπή καθώς γίνεται αργόσυρτο, ενσωματώνοντας τις space rock ανησυχίες τους. Τα Invaders On My Back και Anxiety Reducer είναι δυο τυπικά κομμάτια των Fu Manchu, με κολλητικά riffs και, όπως πάντα, τα fuzz στο φουλ. Το σύντομο (διάρκειας 1:25)  No Warning είναι ένα ξέφρενο punk τραγούδι - οι Fu Manchu ανέκαθεν ήταν το πιο punk από τα stoner συγκροτήματα και ποτέ δεν έκρυψαν τις hardcore καταβολές τους (μόνο συμπτωματικό δεν είναι ότι και οι άλλες τρείς μπάντες που αναφέρθηκαν στην αρχή έχουν σαφείς επιρροές από το hardcore). Το Evolution Machine περιέχει ένα heavy riff και ωραίες εναλλαγές ρυθμού, ενώ το Last Question εξελίσσεται σταδιακά σε τζαμάρισμα (είναι άλλωστε και το μεγαλύτερο σε διάρκεια κομμάτι), λες και η μπάντα βρίσκεται πάνω στη σκηνή και αυτοσχεδιάζει. Τέλος, το extra track Robotic Invasion είναι ήδη γνωστό από το περσινό split με τους Μoab, το οποίο λειτούργησε ως προπομπός για την παρούσα κυκλοφορία.

Το Gigantoid σίγουρα δεν είναι κακός δίσκος, αλλά σε καμία περίπτωση δεν συγκαταλέγεται στις κορυφαίες δουλειές των Fu Manchu. Καινοτομίες δεν μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς, γενικότερα στο stoner rock δεν μπορούμε να απαιτούμε κάτι τέτοιο, με δεδομένο ότι έχει κάνει τον κύκλο του ως μουσικό ρεύμα (οποιοδήποτε μουσικό είδος μέσα σε μια 25ετια είναι λογικό να έχει φτάσει σε κορεσμό) και, παρά την άνευ προηγουμένου άνθιση που γνωρίζει σήμερα, οι μέρες της ακμής του βρίσκονται στο παρελθόν. Αυτό επομένως που έχει σημασία, είναι να αναπαράγεται ο συγκεκριμένος ήχος επιτυχημένα. Και στο συγκεκριμένο κομμάτι, οι Fu Manchu παίρνουν άριστα. Εξάλλου, το συγκεκριμένο υλικό είναι προορισμένο για τα live και εκεί οι Fu Manchu έχουν ήδη αποδείξει την αξία τους. Συνεπώς, το Gigantoid δεν θα απογοητεύσει, ούτε βεβαίως θα ενθουσιάσει τους fans, αλλά σίγουρα θα μεγαλώσει την επιθυμία τους να δουν τους Fu Manchu να παίζουν ζωντανά.


6,5/10

Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος

 

 

Ο Κωνσταντίνος Αναγνωστόπουλος γεννήθηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του ’80 (συγκεκριμένα τη χρονιά για την οποία έχει τραγουδήσει ο Jimi Hendrix), όταν πια οι Joy Division είχαν πάψει ήδη να υπάρχουν από καιρό (ευτυχώς υπήρχαν οι New Order!). Μετά από χρόνια αναζητήσεων ανακάλυψε αυτό που έψαχνε σε μια έρημο, έκτοτε λατρεύει οτιδήποτε σχετίζεται με τους Kyuss. Πιστεύει ότι αν δεν υπήρχε το rock & roll θα έπρεπε να το έχουμε ανακαλύψει. Επίσης, είναι βέβαιος ότι ο Έλβις ζει κάπου ανάμεσα μας… 

Media

Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα