Print this page
Πέμπτη, 06 Ιουνίου 2019 13:08

Jamie Lenman – Shuffle (Big Scary Monsters, 2019)

Written by 

Τον Jamie Lenman τον ξέρουμε ως αντισυμβατικό. Και να είστε σίγουροι ότι με το Shuffle δεν υπάρχει περίπτωση να αλλάξουμε γνώμη γι’ αυτόν. Τον γνωρίσαμε από το συγκρότημα των Reuben και τη σόλο καριέρα που ακολούθησε μετά τη διάλυσή τους, ενώ οι πιο μυημένοι είχαν δει τη δουλειά του ως εικονογράφου στο περιοδικό Doctor Who, με το ψευδώνυμο Baxter.

Μετά το Muscle Memory (2013) και το Devolver (2017), στις 5 Ιουλίου έρχεται η σειρά του τρίτου προσωπικού του δίσκου με τίτλο Shuffle. Το άλμπουμ αυτό περιλαμβάνει διασκευές γνωστών και μη τραγουδιών, τα οποία, όπως μάλλον φαίνεται από τον τίτλο του δίσκου, ανήκουν σε διαφορετικά μουσικά είδη. Βέβαια, καλύτερο θα είναι να εκφράσει κάποιος άποψη, όχι βάσει όσων έχει κατά νου από τα πρωτότυπα, αλλά με όσα ο Lenman έχει «κάνει» σε αυτά.

Ο ίδιος έχει δηλώσει ότι η επιλογή των τραγουδιών έγινε από αγαπημένα τραγούδια, τηλεοπτικά μουσικά θέματα και σάουντρακ, όπως και βιντεοπαιχνίδια. Επίσης, πέρα από τη μουσική, περιλαμβάνει αφήγηση αποσπάσματος από ένα βιβλίο, καθώς και μια σκηνή από τανία μικρού μήκους, στην οποία ακούγεται μεζί με τον αγαπημένο του ηθοποιό Paul McGann, δηλαδή τον όγδοο κατά σειρά Doctor Who. Επίσης, έχει πει ότι επεξεργαζόταν αρκετά από τα τραγούδια εδώ και πολύ καιρό, καθώς και ότι δεν ήθελε να φτιάξει ένα συνηθισμένο άλμπουμ διασκευών που θα αναπαράγει βαρετά τη δεκετία του ’80 ή θα κάνει απλά metal διασκευές γνωστών pop τραγουδιών. Αυτό που επεδίωκε ήταν να κάνει κάτι ανάλογο των προσπαθειών των Annie Lennox (Medusa), Johnny Cash (American) ή και των πρώτων δίσκων των The Beatles και The Specials, που αποτελούνταν, ως επί το πλείστον, από διασκευές. Την παραγωγή του δίσου ανέλαβε ο Space (Idles, Black Futures), με τον οποίο είχε συνεργαστεί και στο Devolver.

Η πολυφωνία του δίσκου είναι τόσο «ετερόκλητη», που καταλήγει εντυπωσιακή. Πρώτο single επιλέχτηκε το Popeye (ναι, το κλασικό θέμα του καρτούν), που έχει μεταβληθεί σε ένα σκληρό μείγμα grunge, punk και metal, που κάνει τα γλυκά μάτια στους Nirvana. Εντυπωσιακή όμως, ιδιαίτερα για εμάς, είναι η διασκευή του αρχαίου Ελληνικού Song of Seikilos, δηλαδή της πρώτης καταγραφείσας πλήρους μουσικής σύνθεσης στην ιστορία. Βέβαια, μέχρι να φτασουμε σε αυτό, έχουμε ήδη πάρει μια αντιπροσωπευτική ιδέα από ό,τι πρόκειται να ακολουθήσει από το εισαγωγικό Tomorrow Never Knows των Beatles, που ξεκινά με ένα σύντομο απίστευτο ποτ-πουρί, καταλήγοντας πολύ δυναμικά στους Nada Surf. Εκτός αυτού, στο Hey Jude, θα έχετε την ευκαιρία να δείτε πώς οι The Beatles go metal.

Το εξαιρετικό Killer του Adamski φέρνει -πώς αλλιώς;- αρκετά στο πρωτότυπο, με πολύ καλή rhythm section, ενώ το She Bop της Cyndi Lauper προσφέρεται με σαφή ροκάδικη οπτική. Η αγάπη του στην Annie Lennox υλοποιείται μέσω του Love Song For a Vampire, τη στιγμή που το A Handsome Stranger Called Death μοιάζει σαν να είναι γραμμένο από τους Calexico, το Coda από τον Bush και το The Remembrance από τον Freddy Mercury κατά τα πρότυπα του My Melancholy Blues. Υπάρχει, τέλος, το bluesy Taxi Driver του Bernard Herrmann από τη φερώνυμη ταινία, όπως και το επιβλητικό Adamantium Rage με τον... Wolverine στα φωνητικά.

                                                             

Τάκης Κρεμμυδιώτης

Latest from Τάκης Κρεμμυδιώτης

Related items