Print this page
Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2019 11:53

Wovoca Gentle – Start Clanging Cymbals (Nude Records, 2019)

Written by 

Να το ξεκαθαρίσω απ’ την αρχή: στην ηλεκτρική μουσική (σχεδόν) όλα έχουν γίνει έως το 1967. Αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι η εξέλιξη στη μουσική έχει νεκρωθεί. Από την άλλη, δε μπορεί κανείς εύκολα να πάρει τό ρίσκο και να μιλήσει πλέον για κάτι το «διαφορετικό».

Αν, λοιπόν, «χαλαρώσουμε» τα όρια και αναζητήσουμε κάτι το όχι και τόσο συνηθισμένο σήμερα που έχουμε 2019, θα μπορούσαμε να πούμε ότι το Start Clanging Cymbals μπορεί και να εμπίπτει στην κατηγορία αυτή. Επειδή, όμως, εξ ορισμού μια δισκοκριτική δεν πρέπει να περιέχει γρίφους, αλλά να μιλά με κατανοητό τρόπο σε μουσικόφιλους που θέλουν να αποκτήσουν μια πρώτη εικόνα για να αποφασίσουν αν θα ενδιαφερθούν για ένα δίσκο, σπεύδω να πω ότι το άλμπουμ αυτό είναι κατά το ήμισυ αντισυμβατικό και το άλλο μισό δομημέρνο με τρόπο που μου φέρνει στο νου τους αγαπημένους μου Stars. Ύστερα από όλα αυτά μπορούμε να μιλήσουμε για το ντεμπούτο των Wovoka Gentle που κυκλοφόρησε στις 7 Ιουνίου και αναλαμβάνει να μας συστήσει στο Λονδρέζικο τρίο των William J Stokes και των δίδυμων Imogen και Ellie Mason, που δε μπορείς εύκολα να ξεχωρίσεις.

Πώς να περιγράψω ειδικότερα το δίσκο αυτό; Μπορώ να πω ότι η μουσική του αποτελεί ένα μείγμα folk και Americana, με σαφή προσανατολισμό στην pop, αλλά εμφανή δομή rock αυτοσχεδιαστικών προτύπων. Φαντάζομαι ότι σας μπέρδεψα. Παρακαλώ, πιστέψτε τουλάχιστον ότι δεν είχα καμία τέτοια πρόθεση. Ελάτε στην (ευχάριστη) θέση μου, να μη μπορώ να περιγράψω με ακρίβεια αυτό που (νομίζω πως) ακούω. Νομίζω ότι από μόνη της μια τέτοια κατάσταση είναι, αν μη τι άλλο, ενδιαφέρουσα.

Πάμε πάλι. Εκτός από αυτά, ακούω κλασικές ψυχεδελικές επιρροές να μπλέκονται με την ούτως ή άλλως εκφρασμένη πειραματική διάθεση, που φαίνεται να θέλει να σπάσει τις πατροπαράδοτες φόρμες. Επίσης, ακούω να συνυπάρχουν κλασικά όργανα με sampling. Διάβασα πως μερικοί περιγράφουν τον ήχο τους ως κάτι ενδιάμεσο των Animal Collective και των Super Organism. Από τη μία δε θέλω να διαφωνήσω, αλλά, από την άλλη, αν συμφωνήσω απόλυτα, δε μπορώ να πω ότι θα νιώθω ότι εκπλήρωσα πλήρως το σκοπό μου. Γιατί το λέω αυτό; Απλά διότι σχεδόν κάθε τραγούδι σε προδιαθέτει για κάτι που δε θα συνατήσεις στο επόμενο. Αλήθεια, πέρα από κάθε αντίληψη περί ωραίου, το αντέχετε αυτό;

Τα singles 1,000 Opera Singers Working in Starbucks, που περιελήφθη στο official soundtrack of FIFA 2019, το περυσινό Peculiar Form of Sleep, αλλά και το Sin is Crouching at Your Door, σίγουρα αποτελούν καλά διαπιστευτήρια για ό,τι πρόκειται να συναντήσετε. Στο όλο κολάζ βάλτε το χαλαρωτικό με εμφανή κληρονομιά από τα 70s Tell 'Em, Makoto!, όπως και το Xerxes ’19, στο οποίο συμμετέχει η Kids Club Kampala Children's Choir. Θα ήταν όμως λάθος να αναφερθεί κανείς σε μεμονωμένα τραγούδια, δεδομένου δε μιλάμε για έναν αναμενόμενο δίσκο σύγχρονης μουσικής, που παραμένει πιστή στην παραδοσιακή φόρμα, αλλά για μια εκφραστική προσπάθεια που επιχειρεί να ξεφύγει, έστω και διακριτικά, από όσα θεωρείς δεδομένο ότι θα ακούσεις.

Αν βρισκόμασταν πίσω στα «ανεκτικά» τέλη της δεκαετίας του ’80, η υποδοχή που θα είχε το Start Clanging Cymbals θα ήταν πολύ καλύτερη. Το ότι, όμως, διανύουμε το 2019, αποτελεί από μόνο του μια ενδιαφέρουσα πρόκληση.      

 

Τάκης Κρεμμυδιώτης

Latest from Τάκης Κρεμμυδιώτης

Related items