Πέμπτη, 02 Μαρτίου 2017 06:33

Live Review: Μαρία Λατσίνου / Sancho 003 @ six d.o.g.s., 21/2/2017

Written by 

Έχει ενδιαφέρον πώς μία συνήθως αδιάφορη Τρίτη βράδυ (όπου στη θέση της Τρίτης μπορείτε να βάλετε την “αγαπημένη” σας ημέρα της εβδομάδας) μπορεί να καταλήξει σε μία ενδιαφέρουσα βραδιά χάρη σε μία συναυλία. Σχετικά αθόρυβα ανακοινώθηκε το live της Μαρίας Λατσίνου με τους Sancho 003, αλλά από τα συμφραζόμενα μάλλον προέκυπτε πως και οι δύο πλευρές περίμεναν με ανυπομονησία τo συγκεκριμένo, άτυπα co-headline, gig.

Εισαγωγικές πληροφορίες ίσως δεν χρειάζονται πλέον για τους Sancho 003. Ο Φώτης Σιώτας και ο Κώστας Παντέλης είναι μουσικοί εγνωσμένης αξίας και όχι μόνο σε έναν περιορισμένο κύκλο “εμπειρογνωμώνων”, με εντυπωσιακό ιστορικό και τακτική παρουσία στις μουσικές σκηνές και τις μεγάλες συναυλίες ως συνοδεία λαοφιλών καλλιτεχνών (ενδεικτικά Σωκράτης Μάλαμας, Θανάσης Παπακωνσταντίνου, Φοίβος Δεληβοριάς), αλλά και ακούραστη κράση, ώστε να συμμετέχουν σε όσα περισσότερα μουσικά projects είναι ανθρωπίνως εφικτό. Οι Sancho 003 είναι όμως το αυστηρά δικό τους project, χωρίς φωνητικά, που φέρνει στα άκρα τις δυνατότητες των οργάνων τους χάρη στην παιδεία τους, την πειραματική τους διάθεση και τη συνδρομή της μουσικής τεχνολογίας με τη δημιουργία loops και την παραγωγή effects. Για να αναφερθώ και στα πεπραγμένα επί της συγκεκριμένης σκηνής, η φύση του εγχειρήματος καθιστά πρακτικά άπειρες τις δυνατότητες παραγωγής ήχων και σύνθεσής τους σε ένα συνεκτικό μουσικό κομμάτι. Τα εργαλεία είναι εκεί, τοποθετημένα με τάξη στις πεταλιέρες τους, το αποτέλεσμα και τα συναισθήματα όμως διαφέρουν κατά περίπτωση.

Ξεκινώντας από μία ήσυχη ambience (το κοινό, ιδιαιτέρως συνεργάσιμο, απολάμβανε κατά βάση καθιστό και χωρίς “άκυρες” ηχητικές παρεμβάσεις), μπορούσαν να περάσουν σε παραδοσιακές φόρμες με κύριο εκφραστή το βιολί του Σιώτα ή σε groovy κιθαριστικές εξάρσεις, χωρίς άμεσες παραπομπές στα αντίστοιχα εγχειρίδια χρήσης. Μονάχα βέβαια έμειναν προς ιχνηλάτιση οι δομές των ήδη υπάρχοντων ηχογραφημένων κομματιών. Κάπου εδώ θα πρέπει να χειροκροτήσουμε τον ήχο του six d.o.g.s., σαφέστατα βελτιωμένο σε σχέση με τις προηγούμενες σεζόν. Για το τέλος του σετ τους, τηρήθηκε η υπόσχεση της σύμπραξης των συμμετέχοντων σχημάτων, με 8 άτομα πλέον πάνω στην σκηνή στο Μια Ανάσα Μετά, νέο κομμάτι από τον επερχόμενο live δίσκο της Λατσίνου.

Η μπάντα της Μαρίας Λατσίνου είναι μία διαφορετική περίπτωση σε σχέση με τις “κανονικές” backing bands. Η ίδια δεν νιώθει πως πρέπει να παίρνει το μεγαλύτερο credit ανάμεσα στα μέλη της μπάντας, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει συνήθως με τις πρώτες φωνές. Έχει την (ρεαλιστική) ταπεινότητα να θεωρεί πως, και αν ξεχωρίζει έτσι κι αλλιώς και αν φαίνεται ως μπροστάρισσα, αποτελεί απλώς ένα ισότιμο μέρος του όλου - και έτσι γίνεται και στην πραγματικότητα, τουλάχιστον στη συγκεκριμένη περίπτωση, μιας και ο συνθέτης/στιχουργός των κομματιών της, ο Χρήστος Αλεξόπουλος που βρισκόταν στα πλήκτρα, μοιάζει να ενθαρρύνει με την στάση του αυτή τη θεώρηση. Στην πραγματικότητα αποτελούν ένα αναπόσπαστο κομμάτι, καθώς αυτή είναι που δίνει το ιδιαίτερο χρώμα στις πιανιστικές κατά βάση συνθέσεις του Αλεξόπουλου. Στο συγκεκριμένο live είχαμε την ευκαιρία να ακούσουμε κυρίως κομμάτια που θα περιλαμβάνονται στο live δίσκο για τον οποίο έγινε λόγος λίγο παραπάνω (και ο οποίος θα καλύψει το νοηματικό κενό μεταξύ του υλικού του 1ου δίσκου και του επόμενου) και μερικά (πιθανότατα) από το επόμενο “κανονικό” άλμπουμ της Λατσίνου. Ένα μάλιστα από αυτά (με τον feelgood τίτλο Σφίγγει Ο Κλοιός) εκτελέστηκε για πρώτη φορά μπροστά σε κοινό. Τα νεότερα κομμάτια ξεφεύγουν κάπως από αυτά του πρώτου δίσκου και λογικά θα μιλάμε για ένα άλμπουμ με λιγότερα “hits” (κατά αναλογία φυσικά και όχι με την αυστηρή έννοια του όρου...) και ισχυρότερη συνοχή. Ενδεικτικά ας αναφέρω κάποιους τίτλους από το σκονάκι που υπήρχε στην σκηνή: Παγίδα, Μαντήλι, Γενιά (όχι Χαμένη, τουλάχιστον όχι ακόμη), Όλα Αυτά Που Δε Θα Γίνουν Ποτέ, Κούρος. Σε αυτά παρείσφρησε μία διασκευή σε κομμάτι του Αντώνη Λιβιεράτου (όπως ανάφεραν από σκηνής), την πρώτη εκδοχή του οποίου δεν είχα αρχικά υπόψη μου και δυστυχώς μου διέφυγε. Τα νεότερα κομμάτια εκτελέστηκαν με τη σειρά χωρίς να χωρέσει ενδιάμεσα κάποιο παλαιότερο και πιο γνωστό κομμάτι. Αυτό έγινε στο τέλος, οπότε και ακούσαμε τη Χαμένη Γενιά (το αδιαμφισβήτητο σουξέ του δίσκου, με ώρες airplay παρακαλώ στα mainstream ραδιόφωνα), τη Σελίδα Που Λείπει και το, πάντα ταιριαστό για κλείσιμο, Ο Χρόνος Μου Τελειώνει. Η ροή της συναυλίας δεν ευνοήθηκε ιδιαίτερα από αυτή την αλληλουχία, αλλά από την άλλη είναι κατανοητή και η διακαής επιθυμία της μπάντας να παίξει κατά κύριο λόγο νεότερο υλικό.

Με νέο drummer στις τάξεις της (ο οποίος φορούσε περήφανα ένα vintage μπλουζάκι Slayer αλλά ποτέ δεν άφησε τον εαυτό του να “ξεφύγει”, μένοντας πιστός στο πνεύμα των συνθέσεων) και ξεκινώντας πρακτικά χωρίς διάλειμμα μετά το τέλος του σετ των Sancho 003, η μπάντα της Λατσίνου διατήρησε τις γνωστές ακουστικές ενορχηστρώσεις των κομματιών με χρήση κρητικής λύρας (με συμπαθητικές χορδές), ακορντεόν και ηλεκτρικού μπάσου. Ήρεμη δύναμη και η Λατσίνου, άψογη φωνητικά και προσηλωμένη στο μικρόφωνό της (ίσως σε υπερβολικό βαθμό αυτό το τελευταίο), πέτυχε για άλλη μία φορά να μας κερδίσει με την άνεσή της.

Το encore του Έκαψες Το Μάρτη Σου ήρθε με φυσικό τρόπο, πάνω στην ώρα για να προλάβουν όλοι τα τελευταία Μέσα. Δύσκολες στο πρακτικό κομμάτι οι καθημερινές για παρακολούθηση live, αλλά αναγκαίες για να έχουμε τη δυνατότητα να παρακολουθούμε ονόματα που θέλουν και μπορούν να δώσουν μια διαφορετική νότα στην τυπική μουσική διασκέδαση της πόλης.

 Κείμενο / Φωτογραφίες: Μιχάλης Κουρής

Μιχάλης Κουρής

 

 

Για τον Μιχάλη Κουρή καλύτερα από οποιονδήποτε μιλάνε τα σημειώματα στο ψυγείο του: "Δεν πεινάω δεν πεινάω" "Να έρχεσαι κάθε πέντε λεπτά να με βλέπεις" "Μην πίνεις άλλο" "Δεν μπορείς να πας σε όλα τα live". Ακούει τα πάντα και δεν εννοεί "ακούω ραδιόφωνο" - στον ελεύθερό του χρόνο είναι αφουγκραστής των συμπαθών ζώων σε ζωολογικό κήπο του εξωτερικού που εύλογα επιθυμεί να παραμείνει μυστικός.

Website: www.soundgaze.gr
Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα