Παρασκευή, 29 Σεπτεμβρίου 2017 21:04

Live Review: Arcane Angels Festival II:I (2η ημέρα) - Taake/Agatus/Black Cilice/Ancient Rites/Void Prayer/Mefitic

Written by 

(Για την 1η ημέρα του φεστιβάλ, διαβάστε εδώ.)

 

Mefitic

Η δεύτερη μέρα του φεστιβάλ δεν απέφυγε την καθυστέρηση στην είσοδο του κοινού κατά 1 ώρα, ευτυχώς όμως δεν υπήρχαν τα προβλήματα της πρώτης ημέρας με την είσοδό μας, έτσι μπήκαμε κανονικά ώστε να δούμε όλο το σετ των Mefitic από την γειτονική Ιταλία. Το κοπάνημα δεν είχε σταματημό στις συνθέσεις τους, με τα λιγοστά doom σημεία να επιβεβαιώνουν ως εξαιρέσεις τον κανόνα του ήχου τους. Το black/death τους ηχούσε όσο έπρεπε βορβορώδες (αγαπημένη έκφραση για ήχους και φωνές που, όπως του τραγουδιστή/μπασίστα τους, μοιάζουν σαν να βγαίνουν από τα έγκατα της γης), ο ήχος από την άλλη θα μπορούσε να είναι ελαφρώς πιο κολακευτικός για τη μουσική τους.

Mefitic

Void Prayer

Τα πραγματικά καλά ξεκίνησαν νωρίς την Κυριακή. Αν και η Βοσνία & Ερζεγοβίνη δεν είναι ακριβώς μεταλλομάνα, η black metal σκηνή της είναι ραγδαία αναπτυσσόμενη (όπως λένε οι σχετικές πηγές). Αν το επίπεδο των υπόλοιπων μπαντών της πολύπαθης χώρας αντανακλάται στην κλάση που μας φανέρωσαν οι Void Prayer (φοβερό όνομα!) στην σκηνή του Κυττάρου, ίσως θα έπρεπε να στρέψουμε τα υτιά μας προς Βορράν και να γίνουμε πιο προσεκτικοί ωτακούστες των εκεί τεκταινομένων. Επί του πρακτέου, οι Βόσνιοι εμφανίστηκαν με ρόμπες στην σκηνή και καθήλωσαν επί 40 περίπου λεπτά όσους τους παρακολούθησαν. Όπλα τους, το ιδιαίτερο black metal τους που έφερε επιρροές από την depressive/suicidal σκηνή: riffs περισσότερο θλιμμένα παρά επιθετικά πάνω σε γρήγορο ή mid-tempo εν΄λιοτε υπόβαθρο και φωνητικα που σκίζουν τον αέρα και τις φωνητικές χορδές. Στα συν της εμφάνισής τους, ο frontman της μπάντας, ο οποίος, απελευθερωμένος από την υποχρέωση να παίξει κάποιο όργανο, είχε έντονη θεατρική παρουσία, αλλάζοντας πόζες, τραγουδώντας γονατιστός ή με πλάτη στο κοινό, εκφραστικός με σώμα και χέρια (πιθανότατα και πρόσωπο, αλλά ο επιλεκτικός φωτισμός - “σκοτεισμός, όπως θα έλεγε κάποιος ικανός γλωσσοπλάστης - δεν μας άφησε να ξεχωρίσουμε συγκεκριμένες εκφράσεις. Αν και ήταν έτσι κι αλλιώς από τις πιο ενδιαφέρουσες μπάντες του φεστιβάλ, κέρδισαν ένα άτυπο μετάλλιο για μία εμφάνιση που ξεχώρισε.

 

Void Prayer

 

Ancient Rites

 

Δεν ξέρω πόσοι περίμεναν πως μια μπάντα όπως οι Ancient Rites θα έπαιζαν 4οι σε ένα θεωρητικά underground metal festival. Και μόνο λόγω παλαιότητας ίσως τους άξιζε (αν θεωρήσουμε πως η σειρά σε ένα τέτοιο φεστιβάλ αντικατοπτρίζει και το ανάλογο συγκριτικό prestige) μια υψηλότερη θέση στο billing. Ίσως όντως να θεωρείτο πως το status τους έχει εκπέσει (μιλάμε πάντοτε για το Ελλάντα) μετά από κοντά 2 δεκαετίες απουσίας τους από τους εγχώριους συναυλιακούς χώρους. Με ασφαλείς υπολογισμούς, μετρημένοι στα δάχτυλα του ενός χεριού (άντε, των δύο) θα έπρεπε να είναι αυτοί που βρίσκονταν στο Κύτταρο και είχαν παρακολουθήσει κάποιο live των Ancient Rites την εποχή που ο Gunther Theys είχε δεύτερο σπίτι του τη χώρα μας. Φυσικά αυτό δεν έχει καμία σημασία, καθώς ένα μεγάλο μέρος του κοινού αδημονούσε να δει μια από τις παλαιότερες black metal μπάντες εκτός του Σκανδιναβικού τόξου. Τα ελληνικά του Theys ήταν άψογα (μας τα έλεγε και στην συνέντευξη άλλωστε) και έτσι η επικοινωνία μετο οπινό έγινε ακόμη πιο άμεση και όχι μόνο με την γνωστότερη ελληνική λέξη. Στο μουσικό κομμάτι ξεχώρισαν φυσικά τα παλαιότερα επικά κομμάτια (προσωπικά ήθελα πολύ να ακούσω το Fatherland, κάτι που συνέβη 2ο στη σειρά), αλλά όχι τα πολύ παλαιότερα, τα πιο γρήγορα black metal δηλαδή. Ο ήχος τους ήταν αρκετά διαυγής για να εντοπίζονται τα μικρολαθάκια της μπάντας, αλλά σε γενικές γραμμές το σετ τους κύλησε απροβλημάτιστα. Ο Theys ήταν ιδιαίτερα ευγενικός και ευχαριστούσε συνεχώς το κοινό, ενώ μετά το τέλος του set τους συζητούσε με όποιον του το ζητούσε.

 

Ancient Rites

 

Black Cilice

 

Οι Πορτογάλοι Black Cilice ήταν το “μικρό” όνομα του φεστιβάλ που παρουσίαζε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον. Το black metal τους καλύπτεται από ένα βαρύ μαύρο πέπλο που σκοτεινιάζει τα ευδιάκριτα riff τους, κάποια από τα οποία συγκαταλέγονται στα καλύτερα που έχουμε ακούσει από νέα (κάτω της δεκαετίας, έστω) μπάντα στο ύφος. Κυρίως όμως διαθέτουν κομμάτια με συνοχή και δομή, κάτι που δεν είναι τόσο προφανές στο ύφος καθώς συνήθως αυτές οι ποιότητες θυσιάζονται προς όφελος της ατμόσφαιρας.  Η αισθητική τους άποψη μετουσιώθηκε αυτούσια στην σκηνική τους παρουσία. Όλα τα μέλη των Black Cilice φορούσαν κατάμαυρες μακριές ρόμπες και τα πρόσωπά τους ήταν βαμμένα με corpsepaint με το λιτό σχέδιο που απεικονίζεται στους προηγούμενους δίσκους τους, ενώ ο μοναδικός φωτισμός που επετράπη προερχόταν από την προβολή του (ευτυχώς λευκού) λογοτύπου τους και από τα ρεσώ στο μπροστινό μέρος της σκηνής. Όπως καταλάβατε, το έργο των φωτογράφων στο συγκεκριμένο γκρουπ ήταν ιδιαιτέρως δυσχερές! Η δωρική παρουσία του frontman, κατά βάση “βιδωμένου” στην ίδια θέση με μόνη κίνηση στα χέρια και στο πρόσωπο - και ομολογουμένως, η επίδραση που είχε το συγκεκριμένο βάψιμο στις εκφράσεις του προσέδιδε πόντους στη νεκρική/occult ατμόσφαιρα των κομματιών. Σίγουρα - και εύκολα - η πιο ατμοσφαιρική εμφάνιση του διημέρου.

 

Black Cilice

 

Agatus

 

Για άλλη μία φορά υπήρχε εξαιρετικά μεγάλη καθυστέρηση πριν από συγκρότημα όπου συμμετείχε ο Archon Vorskaath… τυχαίο γεγονός ή η αναζήτηση της τελειότητας (και ειδικά στο στήσιμο των drums του); Αν εξαιρέσουμε το γεγονός πως ήδη βρισκόμασταν κοντά στις 12 τα μεσάνυχτα και εννοείται εκτός ωραρίου, οι Agatus έβγαλαν ήχο πεντακάθαρο, οπότε γιατί να παραπονεθεί αυτός που ήρθε να ακούσει ζωντανά ολόκληρο (τελικά το μεγαλύτερο μέρος του) το πρόσφατο άλμπουμ τους, The Eternalist; Ο δίσκος βέβαια σχετίζεται λιγότερο με το black metal ως νόρμα, αλλά παραμένει ένα εξαιρετικό άλμπουμ επικού ήχου, άλλοτε με heavy metal τρόπο και άλλοτε με τον τρόπο των Bathory, γραμμένο από άτομα που ολοφάνερα έχουν φάει το ύφος με το κουτάλι και με τέτοιο τρόπο ώστε να “γράφει” άψογα στη ζωντανή του απόδοση. Μετά το Eternalist επιβαλλόταν μια βουτιά στο παρελθόν με μεγαλύτερη σχέση πλέον με το black και με τον στόχο του φεστιβάλ κατ’ επέκταση. Η εμφάνιση των Agatus ήταν εξαιρετική, όμως το προχωρημένο της ώρας (είχαμε περάσει πλέον στη Δευτέρα...) ανάγκασε αρκετούς να αποχωρήσουν. Εμείς ηρωικά παραμείναμε στη θέση μας, άλλωστε έμεναν οι headliners (η ουρά του γαϊδάρου, όπως λέμε).

 

Agatus

 

Taake

 

Δυνατά μας υποδέχτηκαν οι Taake από το Bergen, μία αμιγώς blackmetal-ομάνα πόλη της Νορβηγίας, στην δεύτερη (αν θυμάμαι ορθά) εμφάνισή τους στην Ελλάδα. Μία παρέα - που λέει ο λόγος, καθώς λογικά θα πρόκειται για sessionάδες που στρατολόγησε ο Hoest, τραγουδιστής και μοναδικό μέλος των Taake - ρεμπεσκέδων με corpsepaint και “κανονικά” ρούχα έπαιξε δυναμικά και ο λιγοστός δυστυχώς κόσμος που είχε απομείνει έδειξε να ανταποκρίνεται. Ο Hoest εμφανίστηκε με περιβολή biker, αλλά δεν άργησε να βγάλει το αμάνικο vest του και να μείνει ημίγυμνος (ζεστάθηκε ο άνθρωπος…). Επικεντρώθηκαν κυρίως στα πιο black ‘n’ roll κομμάτια τους, και κυρίως προς το τέλος τίμησαν την πρώτη τους περίοδο και το ιστορικό 1ο άλμπουμ τους, Nattestid ser porten vid, από το οποίο ακούσαμε το πρώτο μέρος (και φυσικά το χαρακτηριστικό CelticFrost-ικό “ugh!”). Στο μεσοδιάστημα βγήκε στη σκηνή και ένα banjo για το fun της υπόθεσης, φυσικά στο Myr. To show των Taake τελείωσε στις 3 παρά τέταρτο, αφήνοντας μας εξουθενωμένους... γενικώς και κλείνοντας με δυνατό τρόπο το διήμερο φεστιβάλ.

 

 

Taake

 

 Κείμενο / Φωτογραφίες: Μιχάλης Κουρής

Μιχάλης Κουρής

 

 

Για τον Μιχάλη Κουρή καλύτερα από οποιονδήποτε μιλάνε τα σημειώματα στο ψυγείο του: "Δεν πεινάω δεν πεινάω" "Να έρχεσαι κάθε πέντε λεπτά να με βλέπεις" "Μην πίνεις άλλο" "Δεν μπορείς να πας σε όλα τα live". Ακούει τα πάντα και δεν εννοεί "ακούω ραδιόφωνο" - στον ελεύθερό του χρόνο είναι αφουγκραστής των συμπαθών ζώων σε ζωολογικό κήπο του εξωτερικού που εύλογα επιθυμεί να παραμείνει μυστικός.

Website: www.soundgaze.gr
Νέα Δίσκοι      Συναυλίες Συνεντεύξεις Στήλες Archive    Rookie's corner   Artist Index
 Επικαιρότητα   Κριτικές Συναυλιών Text Interviews Music Scouting      
 Ενημερώσεις   Προτάσεις για συναυλίες   Memory Lane      
        Local Jams
     
        Record Shuffle      
        Άρθρα