Ο 18χρονος εαυτός μου πανηγυρίζει που ως το τέλος αυτού του μήνα θα έχει δει από κοντά δύο από τις μεγαλύτερες αγαπημένες του μπάντες με χρονική απόσταση δύο εβδομάδων ακριβώς. Η συγκυρία γίνεται ακόμη πιο ευτυχής, μιας και οι Metallica μας προέκυψαν δυσθεώρητοι και θα τους δούμε μετά από 16 χρόνια στα μέρη μας - ευτυχώς οι Iron Maiden έχουν έρθει αρκετές φορές σε αυτά τα χρόνια. Στην αγαπημένη μας λοιπόν ασχολία, επιχειρούμε μια επιλεκτική και ελαφρώς “ελαφρά” σύγκριση της πορείας τους αυτών των δύο τεράστιων συγκροτημάτων χρονιά τη χρονιά - ο τόνος στο ”επιλεκτική”, οπότε μη βαρέσετε. Κρίνουμε χωρίς να ξέρουμε; Αυτό θα το δούμε…

 

1975

Μα γιατί πάμε τόσο πίσω; Είναι η χρονιά στην οποία δημιουργούνται οι Iron Maiden. Συγκεκριμένα τα Χριστούγεννα και στα 19 του, κουρασμένος από τους Smiler (#nothisband) και θέλοντας να ξεκινήσει την δική του μουσική επιχείρηση που θα είχε την ευχέρεια να γράψει πιο πολύπλοκη μουσική από όσο τον άφηναν οι παλιές του μπάντες, ο Steve Harris συγκέντρωσε γύρω του μια παρέα που άλλαζε συνεχώς έκτοτε μέχρι να βρεθούν οι σωστές ισορροπίας, αλλά και τα κατάλληλα άτομα για να στηρίξουν το μουσικό του όραμα. Ο Lars Ulrich βρίσκεται στη Δανία και στην τρυφερή ηλικία των 11 ετών χτίζει δισκοθήκη με 45άρια.

 

1976

Κλυδωνισμοί δημιουργούνται στη νέα μπάντα καθώς ο Harris ανακατεύει την τράπουλα των μελών και τα μπερδεύει λιγο στην πορεία, καταλήγοντας (για να μην το κουράζουμε με λεπτομέρειες) να διαλύσει προσωρινά το συγκρότημα για να το ξαναφτιάξει λίγο μετά. Ο Dave Murray προσέρχεται και οι Iron Maiden ψιλοκαταληγουν στον έναν κιθαριστικό πόλο. 

 

1977

Ο Dave Murray φεύγει από τους Maiden, καθώς δεν τα έβρισκε με τον Dennis Wilcock, τον τότε τραγουδιστή. Ο Ulrich βλέπει τους Ramones στην Κοπενχάγη και το τρυφερό μυαλό του παθαίνει κοκομπλόκο.

 

1978

O Dave Murray επιστρέφει και - not so spoiler alert - δεν φεύγει ποτέ ξανά από το πλευρό του αρχηγού. Ο Paul Andrews αποτυγχάνει (λέει τώρα ο μύθος) στην πρώτη οντισιόν για τραγουδιστής αφού δεν μπόρεσε να κρύψει καλά τη φαλτσέτα που κουβαλούσε, αλλά τελικά τα καταφέρνει και παίρνει τη θέση. Δεν το ξέρουμε σίγουρα, αλλά μάλλον κάπου εκεί αποφάσισε ότι του ταιριάζει καλύτερα το Di Anno για καλλιτεχνικό επώνυμο.

 

1979

Ο Harris ζητάει από τον Adrian Smith να μπορεί στην μπάντα, αλλά αυτός ήταν πεπεισμένος ότι οι Urchin άξιζαν μια ευκαιρία να γίνουν γνωστοί. Η ιστορία έχει μιλήσει σχετικά. Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, ο νεανίας James Hetfield δοκιμάζει ακόμη τις δυνάμεις του σε διάφορα γυμνασιακά μουσικά σχήματα. Θα μάθει κι εκείνος.

 

1980

14/4 κυκλοφορεί το ομώνυμο ντεμπούτο των Iron Maiden και ο άξονας της γης μετατοπίζεται μερικές μοίρες. Ο Adrian Smith προσέρχεται λιγο μετά και αλλάζει την ιστορία τους. O Ulrich αφήνει πίσω του τη Δανία και πραγματοποιεί το μεγάλο υπερατλαντικό ταξίδι μαζί με τους γονείς του.

 

1981

Σε ένα ρεσιτάλ υπερπαραγωγικότητας, αρκετά χαρακτηριστικό για την εποχή βέβαια, κυκλοφορεί το Killers σχεδόν στο καπάκι. Δεν την παλεύουν όμως με τον Di Anno και τον αλλάζουν με τον Bruce Bruce των Samson, ο οποίος πέρασε την σχετική οντισιόν ευκολάκι. Άλλη φωνή, άλλη κατεύθυνση, ποιος ξέρει αν θα πετύχει… Την ίδια περίοδο, μία μπάντα αμούστακων πιτσιρικάδων που βρέθηκαν μαζί μέσω μίας αγγελίας αναζητά όνομα και βρίσκει ίσως το πιο χαζό και παιδικό που μπορούσαν να σκεφτούν - ή όχι εκείνοι, ένας φίλος τους. Δηλαδή πώς τα σκέφτονται. Τέλος πάντων.

 

1982

Ο Dave Mustaine γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες ο δεύτερος κιθαρίστας των Metallica και μαζί γράφουν δύο διάσημα πλέον demo. Ο Cliff Burton διδάσκει ως μεγαλύτερος τη σωστή μουσική στους Hetfield και Ulrich, οι οποίοι απορροφούν σαν σφουγγάρια τις νέες πληροφορίες και αλλάζουν πόλη μόνο και μόνο για να τον αποκτήσουν στις τάξεις τους. Ο κόσμος, βασισμένος στο εξώφυλλο του Number Of The Beast, πιστεύει πως οι Iron Maiden έχουν αποκτήσει απευθείας σύνδεση με τον Σατανά. Ωραίες εποχές. 

 

1983

Το Kill ‘em All, χωρίς την παρουσία αλλά με κάποιες συνθέσεις του Mustaine, γίνεται το Ευαγγέλιο του νέου ήχου - εγένετο thrash metal. Για την προοπτική της ιστορίας, οι Hetfield/Ulrich δεν έχουν ακόμη συμπληρώσει εικοσαετία πάνω στη γη. Μετά από το retreat στις Μπαχάμες, η εισαγωγή του Piece Of Mind (Where Eagles Dare) παρουσιάζει τον νέο drummer Nicko McBrain με τον πιο εμφατικό τρόπο.

 

1984

Ένας χρόνος και δύο μέρες αρκούν άραγε για να αλλάξει πρόσωπο το thrash; Και ναι και όχι, αλλά σίγουρα οι ακουστικοί δρόμοι του Fade To Black και οι άμεσες Σαμπαθικές αναφορές δείχνουν πως ίσως αυτοί οι πιτσιρικάδες θα καταφέρουν να κάνουν κάποια καλά πράγματα στη μουσική ζωή τους. Μεγαλώνουν τόσο γρήγορα… Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, η αρχαία Αίγυπτος εμπνέει ένα από τα ωραιότερα άλμπουμ και εξώφυλλα των Iron Maiden.

 

1985

Το Live After Death αποτυπώνει την εκπληκτική αλλά και εξαντλητική World Slavery Tour και οι Maiden βρίσκουν την ευκαιρία λίγο να χαλαρώσουν. Οι Metallica όμως δεν χαλαρώνουν: βγαίνουν σε περιοδεία και κλείνουν τη χρονιά έχοντας ηχογραφήσει έναμ ταπεινό follow-up δίσκο.

 

1986

Μεγάλη ακμή και μεγάλη θλίψη μέσα σε λίγους μήνες. Το Master Of Puppets κάνει τους Metallica πρώτο όνομα, τους φέρνει πιο κοντά στα σαλόνια καθώς αντιμετωπίζονται πλέον με μεγαλύτερη σοβαρότητα από τα μέσα της εποχής. Δυστυχώς το γνωστό ατύχημα και η απώλεια του Cliff τους κόβουν απότομα τη φόρα. Αλλά θα συνεχίσουν, μνημονεύοντάς τον σε κάθε δυνατή ευκαιρία. Somewhere In Time από την άλλη πλευρά και οι ακραιφνείς μεταλλάδες βγάζουν φλύκταινες όταν ακούν πολλά και κυρίαρχα synths στο άλμπουμ. Ευτυχώς στα μέρη μας ακούμε το Alexander the Great και ακόμη το ζητάμε - μάταια, προς το παρόν - στις εδώ συναυλίες τους. 

1987

Η Εθνική μπάσκετ κερδίζει τους Σοβιετικούς στον τελικό του Eurobasket και μια νέα εποχή ανατέλλει. Το ίδιο και για τους Metallica, οι οποίοι νιώθουν τόσο μεγάλοι που μπορούν να κάνουν οτιδήποτε θέλουν. Το The $5.98 E.P. – Garage Days Re-Revisited παρουσιάζει στο κοινό τον νέο μπασίστα, για να πετάξουν στα σκουπίδια τον ήχο του (όχι τον ίδιο) την επόμενη χρονιά. Από το στρατόπεδο της Σιδηράς Παρθένου ουδέν σημαντικό νεότερο, εκτός από το ότι ολοκληρώθηκε μέσα στη χρονιά άλλη μια τερατώδης περιοδεία.

 

1988

Κυκλοφορεί ένα από τα καλύτερα άλμπουμ όλων των εποχών στο metal. Αν αυτό είναι το Seventh Son Of A Seventh Son ή το …And Justice For All, το αφήνω στη κρίση σας. Ως τώρα, η μοναδική φορά που βρέθηκαν οι δύο τους στο ίδιο lineup (Monsters of Rock στην Ισπανία για τρία βράδια σε τρεις πόλεις - για το στατιστικό, headliners οι Maiden)! Η Ελλάδα υποδέχεται επιτέλους τους Maiden στη Νέα Φιλαδέλφεια σε ένα πρωτόγνωρο σκηνικό για τα τότε δεδομένα. Επίσης: πού’ναι το μπάσο, οέο πού ‘ναι το μπάσο;;

 

1989

Ολόκληρη χρονιά διάλειμμα για τους Maiden για πρώτη φορά χωρίς δημιουργική διαδικασία ή περιοδεία, άντε ας βγάλουν το βίντεο Maiden England για να μην νομίζει ο κόσμος πως μένουν άπραγοι. Οι Metallica όμως γράφουν τη δική τους ιστορία με το πρώτο βίντεο κλιπ τους: το One και οι διάλογοι της ταινίας Johnny Got His Gun του ‘71 που διανθίζουν/διακόπτουν το βίντεο δημιουργούν ανατριχίλες.

 

1990

Καμία Προσευχή Για Τους Ετοιμοθάνατους μεν, αλλά μέσα στην μετριότητά του είχαμε κάποια αξιομνημόνευτα άσματα. O Bob Rock αναλαμβάνει παραγωγός των Metallica και, θα το πούμε και σε αυτή την περίπτωση, αλλάζει την ιστορία τους.

 

1991

Exit light, enter Black Album. Ο τυπικός μεταλλας εδώ απορρίπτει το δίσκο ως ξεπούλημα, αλλά έμπασε κι εμάς στον ήχο, οπότε αν δεν τον χρειαζόμασταν θα έπρεπε να τον εφεύρουμε. Τετοιος ήχος πάντως δεν είχε βγει ξανά. Α, έπαιξαν και σε ένα μικρό φεστιβαλάκι μαζί με άλλες δυτικές μπάντες στη Μόσχα. O Janick Gers κάνει τα πρώτα ακροβατικά ως η νέα δεύτερη κιθάρα των Maiden.

 

1992

Το Be Quick Or Be Dead ακούγεται μανιασμένο από την τηλεόραση και κάπου εκεί αρχίζει η περιπέτεια του γράφοντος με τους Iron Maiden. Γράφει το δίσκο σε κασέτα και μαγεύεται. Σιγά σιγά σε επόμενα χρόνια ακούει και τα υπόλοιπα άλμπουμ τους και, οκ, βρίσκει το Fear Of The Dark όχι και τόσο καλο τελικά, αλλά δεν έχει σημασία. Τα τρομερά singles που συνεχίζουν να βγαίνουν ακάθεκτα μέσα από το Black Album με αναγκάζουν σχεδόν να αγοράσω το CD και, μερικά χρόνια αργότερα, να το ξαναπάρω γιατί δεν θυμόμουν πού το είχα δώσει - ήταν εκείνες οι εποχές, βλέπετε.

 

1993

Σε ένα κλειστό γήπεδο μπάσκετ στα Καμίνια (το εξής ένα που είχε τότε η περιοχή), ο μικρός Μιχάλης ακούει για πρώτη φορά το Fade To Black και γνωρίζει μια άλλη πλευρά των Metallica που γνώρισε με το Black Album που έχει σκίσει στις ακροάσεις. Σε άλλα νέα, η εν λόγω μπάντα έρχεται για πρώτη φορά στη Ελλάδα για μια αξέχαστη συναυλία που σήμανε συναγερμό στους εγχώριους μεταλλάδες και… στους γονείς τους. Τα CD A Real Live One και A Real Dead One μονοπωλούν τις ακροάσεις του, κατά τα λοιπά, και αποφασίζουν για τις επόμενες αγορές άλμπουμ. Ο Dickinson όμως αποχωρεί από τους Maiden και τα επόμενα βήματα μοιάζουν αβέβαια.

1994

Οι Maiden ανακοινώνουν νέο τραγουδιστή τον Blaze Bayley, προς έκπληξη ακόμη και του ίδιου του Blaze. Όμως ο αρχηγός ήθελε κάτι εντελώς διαφορετικό από το παρελθόν. To Balls To Picasso του Dickinson γεμίζει τις στερημένες μεϊντενικές καρδιές με πολλές ώρες ακροάσεων, αν και σε πιο hard rock ύφος. Ο Lars Ulrich αφαιρεί κομμάτια από το κλασικό drum kit του για να το κάνει πιο ευκολόπιοτο για τον ίδιο στην περιοδεία τους σε ΗΠΑ και Καναδά.

 

1995

Από το κρεβάτι του πόνου ακούω πρώτη φορά το X Factor, σε παραγωγή Harris και Nigel Green, με πολύ πιο σκοτεινό και φρέσκο ήχο σε σχέση με το παρελθόν. Πρώτη φορά Maiden μετά τη Ριζούπολη και είναι με Bailey, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Οι Metallica ηχογραφούν νέο δίσκο και αποφασίζουν ότι το thrash metal είναι πλέον μπας-κλας.

 

1996

Δεν περνάνε ούτε 5 μήνες και βλέπουμε τους Maiden όχι μία, αλλά δύο συνεχόμενες φορές στο κλειστό του Περιστερίου. Το εξώφυλλο του Metal Hammer γράφει Metallica, αλλά η φωτογραφία δείχνει τέσσερις τύπους κοντοκουρεμένους και όχι τόσο μεταλλικούς… το Load δεν θα δικαιωθεί άμεσα στις τάξεις των φανατικών, αλλά εν τέλει θα δικαιωθεί. Όμως κάνουν την καφρίλα της χρονιάς, γεμίζοντας τον αέρα του MTV με live μουσικά μπινελίκια, γράφοντας στα ξέρετε-ποια-μεγάλα-παιδιά-είστε τις κατευθυντήριες γραμμές του σταθμού.

 

1997

Το Reload μαζεύει θεματικά τα απομεινάρια των ηχογραφήσεων του Load και τότε μας είχε φανεί έποc σε σχέση με το Load. Οι Metallica όμως ήξεραν κάτι παραπάνω… Ο Dickinson κυκλοφορεί το πιο μεϊντενικό προσωπικό άλμπουμ του (Accident Of Birth) και αρχίζουμε να φαντασιωνόμαστε τον επαναπατρισμό του ασώτου.

 

1998

Το χειρότερο εξώφυλλο δίσκου Maiden - μέχρι το επόμενο - έρχεται με το Virtual XI. Ήθελαν, λέει, να συνδυάσουν τρία αγαπημένα τους πράγματα: τον Eddie, το ποδόσφαιρο και τα video games... Η μουσική ποιότητα του δίσκου δεν το έσωσε, δυστυχώς, αλλά τότε βλέπαμε Maiden, ήταν καλό. Όχι τόσο καλό όμως όσο το Chemical Wedding του Bruce… Η συναυλιακή περίοδος Bailey κλείνει μετά βαϊων και κλάδων στο Λυκαβηττό. To Garage Inc. μαθαίνει 2-3 πραγματάκια στους άπειρους (#διπλής) μεταλλάδες.

 

1999

Οι Monster Magnet στα καλύτερά φεγγάρια τους άνοιξαν τη συναυλία της Ριζούπολης. Στη συνέχεια πετάξαμε τα σκονακια μας στο γήπεδο, καθώς Breadfan περιμέναμε για αρχή και So What μας προέκυψε, χάνοντας αυγά, καλάθια, τη θέση μας (κατά περίπου 40 μέτρα), την παρέα μας, την επαφή μας με τον χωροχρόνο. Λίγο καιρό μετά, συνδέουν το μεταλ με τις κλασικές ορχήστρες ακολουθώντας τα βήματα των Rage. O Dickinson, στην συναυλιακή επιστροφή του με τους Maiden στο Περιστέρι, μας κάνει παρατήρηση για τα καπνογόνα.

 

2000

Συγκλονιζόμαστε από το πρώτο δείγμα της επιστροφής Dickinson (και Adrian, βεβαίως!). Your time will come. Αρχίζει η περίοδος Kevin Shirley και, σύμφωνα με τον μύθο, η πιο εκ του σύνεγγυς επαφή του αρχηγού με τα κουμπάκια της κονσόλας. Ο Άγιος Κοσμάς, μεγάλη η χάρη του, φέρνει τη δισκαρα στα μέρη μας. Κατά τα λοιπά, money good, Napster bad.

 

2001

Δεν μπήκε καλά η χρονιά, καθώς ο Jason Newsted αποχωρεί, αλλά ούτε ο Hetfield περνάει καλά, καθώς μπαίνει σε κλινική αποτοξίνωσης. Οι Maiden, πάλι, λήγουν σιγά σιγά την θριαμβευτική περιοδεία για το Brave New World. Χαλαρότης.

 

2002

Το box set Eddie's Archive περιλαμβάνει την επική συναυλία του ‘82 στο Hammersmith, που θα έπρεπε να είχε βγει σε βίντεο τότε αλλά ο φωτισμός δεν ήταν ο καλύτερος, λένε, οπότε και πάλι καλά να λέμε που μείναμε τουλάχιστον με το ηχητικό. O Ulrich μπαινοβγαίνει στις γκαλερί τέχνης και ο Hetfield μπαινοβγαίνει στις κλινικές αποτοξίνωσης, αλλά ευτυχώς επανέρχεται σταθερά στον κανονικό κόσμο.

 

2003

Το Dance Of Death αποδεικνύει ότι μπορείς να κατορθώσεις, διότι περί κατορθώματος πρόκειται, να εγκρίνεις το χειρότερο δυνατό εξώφυλλο και αυτό να μπει στην τελική κυκλοφορία - δείτε ή ρωτήστε να μάθετε τις σχετικές ιστορίες για το Born Again των Sabbath. Μην εμπιστεύεστε τα γούστα των συν αυτώ των μουσικών… Όχι ότι οι Metallica τα πήγαν καλύτερα - ίσα ίσα που το St Anger έχει και κακό ήχο κατσαρολικών μαζί με το κακό εξώφυλλο και το γενικά κακό (άντε, ας το πω μέτριο για να μην σας κακοκαρδίσω) άλμπουμ. Οι οντισιόν για το νέο μπασίστα των Metallica υποδέχονται ένα all star καστ, αλλά ο Rob Trujillo γίνεται ο εκλεκτός της θέσης στους Bay Area thrashers.

 

2004

Βλέπουμε το ντοκιμαντέρ Some Kind Of Monster και καταλαβαίνουμε πολλά για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες γράφτηκε και ηχογραφήθηκε το St Anger. Ιστορική μένει η, καθόλου προφητική, ατάκα του Ulrich: “Jason is the future, Metallica is the past”. Ντοκιμαντέρ βλέπουμε και για τους Maiden, όχι στους κινηματογράφους όμως, tribute στις πρώτες μέρες τους με συνεντεύξεις από απίθανα παλιά μέλη.

 

2005

Συναυλία με 4 πρώτα άλμπουμ μόνο, το απολαμβάνουμε, αλλά γκρινιαζουμε γιατί θέλουμε να βγουν οι μαϊντανοί από το setlist (spoiler alert: δεν θα γίνει ποτέ). Οι Rolling Stones παίζουν δύο συναυλίες στο San Francisco και φωνάζουν μια μικρή τοπική μπάντα για support.

 

2006

Το A Matter Of Life And Death μάλλον εκπλήσσει με την ποιότητά του. Ο Rick Rubin κάθεται πίσω από την κονσόλα των Metallica για πρώτη φορά και αναζητά το νέο τους ήχο στα παλιά.

 

2007

Ακούμε σχεδόν ολόκληρο το A Matter Of Life And Death ζωντανά σε κλειστό χώρο και αυτό αρκεί. Λίγο καιρό μετά, οι Metallica δεν άντεξαν την κλεισούρα του στούντιο και αποφορτίζονται στη Μαλακάσα. Μάρτιος με Ιούλιο, αυτή ήταν η χρονική απόσταση τότε μεταξύ των δύο συναυλιών.

 

2008

Ο Dickinson πιλοτάρει το Ed Force One και Κάπου Πίσω Στο Χρόνο ανατριχιάζουμε στη Μαλακάσα με το Rime of the Ancient Mariner και τους κάβους του πλοίου να τρίζουν. Το Death Magnetic κυκλοφορεί στο Guitar Hero, το video game, you know. Βγήκε και σε “κανονικό” άλμπουμ (και σε box set-φέρετρο!), αλλά ο κομπρεσαρισμένος ήχος εκείνης της έκδοσης ήταν οριακά απορριπτέος σε σχέση με αυτόν του παιχνιδιού.

 

2009

Οι Metallica μπαίνουν στο Rock N Roll Hall Of Fame και δεν θα μπορούσε να υπάρχει πιο αδιάφορη είδηση από αυτήν…

 

2010

Το Final Frontier κυκλοφορεί στα ελληνικά περίπτερα σε μία ειδική έκδοση για την Ελλάδα και αυτό ίσως είναι η μοναδική μεϊντενική πληροφορία που θα πρέπει να ξέρετε για τη χρονιά, γιατί το άλμπουμ το έχουν ξεχάσει πλέον και οι ίδιοι. Αυτό που δεν θα ξεχάσουμε, όμως, είναι η βροχή που παραδόξως έκανε τα πάντα καλύτερα στο Sonisphere στη Μαλακάσα. Δείτε το βίντεο και απολαύστε εποχές ομαδικής συμμετοχής που έχουμε να ζήσουμε χρόνια (τι να λέμε τώρα πάλι για τα κινητά κτλ, τζάμπα η ενέργεια που χαλάμε στην πληκτρολόγηση).

 

 

2011

Από το μεσημέρι της Παρασκευής της 17ης Ιουνίου το Terravibe ζει στο ρυθμό του Sonisphere. Δείτε lineup: Need, Virus, Nightfall, Moonspell, Gojira (στις 5 παρά), Mastodon, Slipknot (στις 7), Rotting Christ. Πού αλλού θα είχατε την ευκαιρία να ακούσετε 5 κομμάτια από το μετριότερο album των Iron Maiden; Ο Lou Reed και οι Metallica προβαίνουν σε μία συνεργασία (Lulu σε λένε) που έμεινε στη λήθη και δεν μπορεί να μας πείσει κανείς για το αντίθετο, λυπάμαι βαθιά. Βέβαια, για να τα λέμε όλα, τους τιμά ότι τόλμησαν κάτι εντελώς εκτός curriculum και το μετράμε θετικά - αλλά μέχρι εκεί.

 

2012

Οι Maiden ανακυκλώνουν τους εαυτούς τους συναυλιακά, αφιερώνοντας την περιοδεία στο Maiden England αλλά χωρίς πολλά από τα deep cuts του. Άβυσσος… O αρχηγός κυκλοφορεί δίσκο με το προσωπικό project (!) ονόματι British Lion - μετριότατο, αν θέλετε τη γνώμη μου, αλλά ευκαιρία να δούμε τον Harris να παίζει σε πολύ μικρότερα venues. Με την νεοσύστατη δική τους Blackened Recordings, οι Metallica εχουν πλέον τον απόλυτο έλεγχο στη δισκογραφία τους και μπορούν να βγάζουν όσες ειδικές εκδόσεις θέλουν.

 

2013

Κλείσαμε με τα ρεκόρ Γκίνες: με τη συναυλία τους στον Ανταρκτική (8 Δεκεμβρίου, για την ιστορική ακρίβεια), οι Metallica δεν έχουν αφήσει πλέον ήπειρο που να μην έχουν παίξει μέσα στην ίδια χρονιά. Πυκνές οι συναυλίες και για τους Maiden, που δεν έχουν να επιδείξουν κάτι άλλο σημαντικό μέσα στη χρονιά - μηπως θεωρείτε τόσο σημαντικό ένα live DVD, ας πούμε;

 

2014

Οι Metallica αφήνουν τους οπαδούς τους να διαλέξουν το setlist της επόμενης περιοδείας με δημοκρατικές διαδικασίες και, όπως αναμενόταν, οι οπαδοί διαλέγουν ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. Τελευταία χρονιά για τους Maiden και την συναυλιακή παρελθοντολαγνεία - στα λόγια τουλάχιστον. Πλέον ήρθε η ώρα για νέα πράγματα. O Dickinson διαγιγνώσκεται με έναν κακοήθη όγκο στο λαιμό - ευτυχώς ξεπερνά το θέμα μετά από κάποιους μήνες.

 

2015

Κυκλοφορεί το διπλό Book Of Souls, που πολλοί οπαδοί αγαπάμε ιδιαίτερα, αλλά λογικά θα μείνει στην ιστορία κυρίως για το υπέροχο Empire Of The Clouds, σύνθεση του Dickinson και η μακροσκελέστερη στην ιστορία τους. Στην αντίπερα όχθη, δεν έχουμε κάτι ιδιαίτερο πέρα από αρκετές καλοκαιρινές κυρίως συναυλίες, αλλά τη δουλειά την έκανε ο Hetfield για μας: στα 10 αγαπημένα του πράγματα για εκείνη τη χρονιά, συμπεριέλαβε ότι ο Justin Bieber εθεάθη με μπλουζάκι Metallica.

 

2016

Hardwired…To Self-Destruct ο τίτλος του νέου δίσκου των Metallica, επιτέλους και μάλιστα διπλό CD, not bad at all.

 

2017

Σε ένα άρθρο στο Rolling Stone, ο Lars Ulrich αναφέρει το Number Of The Beast ως ένα από τα αγαπημένα του άλμπουμ όλων των εποχών και αναγνωρίζει τους Iron Maiden ως βασική επιρροή των Metallica. Τα ύστερα του κόσμου για όσους πίστευαν/πιστεύουν σε πρακτικά ανύπαρκτες κόντρες.

 

2018

Ο μικρός Μιχάλης ζει την εμπειρία της ζωής του παρακολουθώντας από πολύ κοντά για τρία τραγούδια σε ιδανικές συνθήκες μια από τις απόλυτα αγαπημένες του μπάντες να σκοτώνει live. Οκ θα δει και τα υπόλοιπα κομμάτια, αλλά αυτά τα 20 λεπτά θα τα θυμάται για πάντα.

 

2019

Έρχεται στο Παλλάς το spoken word του Bruce Dickinson που προκύπτει αρκετά καλύτερο από όσο πραγματικά περιμέναμε. Οι Metallica συνεργάζονται με την συμφωνική του San Francisco για τη δεύτερη συνέχεια του S&M (Symphony & Metallica, πού γυρνάει το βρώμικο μυαλό σας;) για να την κυκλοφορήσουν την επόμενη χρονιά και αναρωτιόμαστε “γιατί”, αλλά η απάντηση είναι ως συνήθως “διότι μπορούν”

2020

Να μην σας κουράζουμε με λεπτομέρειες σχετικά με ζωντανές εμφανίσεις και παγκόσμιες περιοδείες που συνεχίζονται και από τις δύο πλευρές… γιατί δεν έπαιζαν αυτά με την πανδημία.

 

2021

Senjutsu το ανάγνωσμα και ως εδώ είμαστε προς το παρόν δισκογραφικά με τους Maiden. Ο Kevin Shirley παραμένει ως παραγωγός/πειθήνιο όργανο του αρχηγού. To project The Metallica Blacklist έβαλε στη (μαύρη) λίστα πολλούς μουσικούς που κατακρ…. εε συγγνώμη, ‘εδωσαν τη δική τους οπτική στα κομμάτια του Black Album.

 

2022

Το Stranger Things μαθαίνει λίγη σοβαρή μεταλλική μουσική στον μέσο 20άρη binge watcher. Στο ΟΑΚΑ γινόμαστε για λίγο Greek cunts.

 

2023

Οι Iron Maiden παίζουν για πρώτη φορά γενικώς το Alexander The Great σε ολόκληρη την περιοδεία Future Past World Tour, ξεκινώντας από την Σλοβενία. Σε μια κίνηση που μοιάζει με καψόνι/τρολάρισμα του Dickinson, η παγκόσμια περιοδεία Future Past δεν περνάει από την Ελλάδα… Sto 72 Seasons όμως, οι Metallica δεν τρολάρουν καθόλου, αλλά δεν ήταν και τόσο καλό αυτό το άλμπουμ (Μπομπ).

 

2024

Εκείνο το καλοκαίρι στο Release ζούμε ίσως την αρτιότερη εμφάνιση του Bruce Dickinson ως solo καλλιτέχνη στην Ελλάδα. Και ακόυμε και το Alexander The Great, όχι ολόκληρο αλλά τουλάχιστον όχι a capella. O Nicko McBrain ανακοινώνει πως δεν θα ξαναπαίξει live με την μπάντα, ως αποτέλεσμα των προβλημάτων υγείας που τον ταλαιπωρούν. Οι Metallica παίζουν live συνεχώς. Είναι η δουλειά τους, άλλωστε.

 

2025

Τρέμετε Manowar: στο Enter Sandman όταν οι Metallica έπαιζαν στο Virgina Tech, αναφέρθηκε ένας “μικρός σεισμός” από το τοπικό σεισμολογικό εργαστήριο. Ο Simon Dawson, γνωστός του Harris από τους δικούς του British Lion, παίζει τα ντραμς στην περιοδεία και κρίνεται αυστηρά από τους φανς, μόνο και μόνο επειδή δεν είναι ο Nicko.

 

2026

Fun fact: οι συναυλίες και των Maiden και των Metallica θα είναι οι πρώτες των αντίστοιχων τουρνέ. Αυτό φέρνει μαζί του διάφορες υποθέσεις εργασίας. Πρώτον, οι μηχανές ενδεχομένως δεν θα είναι ακόμη τόσο άρτια κουρδισμένες σε τόσο μεγάλες παραγωγές, αλλά η εμπειρία όλων των συμβαλλομένων μερών είναι δεδομένη. Δεύτερον, δεν περιμένουμε καμία κούραση από τις μπάντες, θα είναι και οι δύο φρεσκότατες και ορεξάτες. 3ο και πολύ σημαντικό στην εποχή της υπερπληροφόρησης, δεν θα γνωρίζουμε με απόλυτη σιγουριά ούτε ένα κομμάτι από τα setlist ούτε τι ακριβώς να περιμένουμε. Θα τα φάμε όλα εμείς πρώτοι. Καλοφάγωτα λοιπόν!